Lodowisko

Ideą projektu stała się okresowość. Zmiana w czasie, w zależności od pór roku, ciepła i światła. Budynek lodowiska zwykle funkcjonuje z przerwami w okresie letnim, kiedy to elewacja projektowanej hali przysłonięta jest przez bujną roślinność. Jest ona naturalnym wyznacznikiem cyklu użytkowania, który w tym przypadku jest odwrotny niż cykl natury.
Zimą, główna cześć budynku jest odsłaniana, przeziera się przez konary pokrytych śniegiem drzew. Elewacja jest eksponowana przez światło przebijające zza poliwęglanowych płyt. Rysunek kratownicy oraz konary drzew na jasnym tle, tworzą detal architektury. Wraz z wiosną i zazielenieniem budynku, cykl przyrody dążyć będzie do przesilenia, oznaczającego dla obiektu przerwę letnią. Budynek otaczający hale ma monotonna elewacje z jednostajnym rytmem podziałów. Naprzemiennie są to słupy i okna.

Elementy są tak ukształtowane by nie wytwarzać zwieńczenia i nadać smukłości całemu założeniu. Jednostajność elewacji, nie jest przełamana przez podkreślenie wejścia, które w założeniu miałoby być możliwe na całej długości elewacji frontowej.
Zastosowano trzy materiały. Cegła jako materiał podstawowy, pierwotny, jest bliska naturze i człowiekowi. Tworzy rysunek elewacji budynku zewnętrznego a sposób jej ułożenia decyduje o jego tektonice. Poliwęglan jest elementem przeciwstawnym, nowoczesnym, o skomplikowanym procesie technologicznym. Podkreśla odrębność hali. Szkło scala otoczenie z budynkiem i zielenią.
Całość pozostaje tłem dla zielonego dachu.

Lodowisko – projekt

Updated on 2015-10-14T20:08:41+00:00, by fpiodec.